«Η Ελλάδα επιζεί ακόμα, επιζεί νομίζω μέσα από διαδοχικά θαύματα. Νιώθω σαν να χτυπάμε τα κεφάλια μας στα σίδερα. Πολλά κεφάλια θα σπάσουν. Μα κάποια στιγμή, θα σπάσουν και τα σίδερα.» Nίκος Καζαντζάκης.
Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα, ραγιάδες έχεις, μάννα γη, σκυφτούς για το χαράτσι, κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα, των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι (Κ.Παλαμάς)..... Των εχθρών τα φουσάτα περάσαν σαν τον λίβα που καίει τα σπαρτά. Με κανόνια τις πόλεις χαλάσαν, μας ανάψαν φωτιές στα χωριά. Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, δεν τη σκιάζει φοβέρα καμιά. Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς τη δόξα τραβά. Μα οι εχθροί μας πια τώρα σκορπίσαν και ξανάρθε σε μας λευτεριά. Για να φτιάξουμε τα όσα γκρεμίσαν, ας κοιτάξουμε τώρα μπροστά.

Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2010

ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ… "ανασήκωσε τα χέρια σου Ολυμπε ... και ενωσέ μας..."**

Θα μπορούσαμε τάχα να «κάνουμε αυτό που δεν μπορούμε»;

Θα μπορούσαμε να σηκωθούμε πριν σαπίσουμε;

Θα μπορούσαμε όλοι εμείς οι ανένταχτοι , αδέσμευτοι, διαγραμμένοι, ασυμβίβαστοι, περιθωριοποιημένοι, απομονωμένοι , ονειροπόλοι, αποθηκευμένοι, αιρετικοί, αυτόνομοι, πατριώτες, απροσκύνητοι, αριστεροί ,σοσιαλιστές, δημοκράτες, αντιεξουσιαστές, εξτρεμιστές, …να βρεθούμε ξανά; Να συγκλίνουμε; Να δημιουργήσουμε ένα ρεύμα, ένα κίνημα… ν`ανοίξουμε δρόμο…να πάρουμε και να ξαναδώσουμε ελπίδα…να δώσουμε ξανά τα χέρια και να βάλουμε πλάτη να σηκώσουμε την Ελλάδα από το βούρκο;

Θα μπορούσαμε… « να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα»!

Θα μπορούσες τάχα…

ν`απλώσεις τα μακριά σου χέρια και να ενώσεις όλους εμάς μαζί με άλλους … ακόμα μια φορά; Θα μπορούσαμε τάχα…να σηκωθούμε ακόμα μια φορά!...δεν μπορεί να σάπισαν όλα! …Δεν μπορεί ν`αρνηθηκαν τόσους αγώνες!! Δεν μπορεί να έχουν αρνηθεί τον καλύτερό τους εαυτό!!! Είμαστε δυό.. είμαστε τρείς…είμαστε χίλιοι δέκα τρεις… δεν μπορούμε ν`αφήσουμε τα παιδιά μας δίχως πατρίδα!!! Ίσως αύριο να είναι αργά.

Είναι αλήθεια ότι σε θαυμάσαμε αλλά …και σε στραβοκοιτάξαμε και σε κατακρίναμε και σε αποστραφήκαμε και σε αδικήσαμε … μα πιο πολύ σ`αγαπήσαμε και το ξέρεις… Ποιός είναι ο αλάθητος; Εσύ, εμείς ή όλοι μας;;; Θες οι περιστάσεις …θες οι ανταγωνισμοί… θες η ανυπομονησία… θες οι εγωισμοί… θες από λάθη… αν θες και η άγνοια… «πήραμε τις ζωές μας λάθος» ...και καταλήξαμε στο βούρκο.

Πρόταση εξουσίας για Δημοκρατία –Ισονομία-ελευθερία- κοινωνική Δικαιοσύνη θα γεννήσουμε, θα χτίσουμε… και οι αγωνιστές …και ο λαός θ`ανταποκριθούν… ΕΝΟΤΗΤΑ μας λείπει και ΟΡΑΜΑ…Ένας Όλυμπος…ένας φάρος…γιατί χαθήκαμε!

Μίκη Θεοδωράκη… «εσέ κράζουμε»!..Θα μπορούσες τάχα μια ύστατη φορά να σηκωθείς σα λάβαρο ψηλό για την Ελλάδα;… Σαν Ψηλορείτης που καλεί της Μεσογείου τα πλεούμενα!... σαν φάρος Αλεξανδρινός μεσ` την ομίχλη!

Και πως θ`αρνηθούν τότε ένα κάλεσμα για την πατρίδα;…

Μίκη Θεοδωράκη…θα μπορούσαμε ;

20/11/2010

Υ.Γ. Τι πιο ωραίο απ`το να μας αποκαλέσουν παιδιά(!) και γεγιέδες ...σαν άλοτε;!

Τι πιο ωραίο να ξέρουν τα παιδιά μας πως δεν σκύψαμε;!

Τι πιο ωραίο να μάθουν οι εχθροί μας οτι... ειμαστε ακόμα ζωντανοί!

**(κατα το Μάριο Τόκα)

20/11/2010

Το Galaxiako.blogspot.com…τέσσερεις ανέντακτοι ονειροπόλοι είμαστε…

Related Posts with Thumbnails